กำแพงกระดาษ*ด้วยแรงเหงา
posted on 30 Nov 2009 22:14 by love-style-story
หากเด็ดดาวดื่นดวงได้โดยง่ายดาย
จะร้อยเอาไว้ ด้วยสายสร้อยความคิดถึง
ฝากความเดียวดาย บรรทุกไปจากหัวใจหนึ่ง
ส่งไปถึงเธอซึ่งอยู่ฟากขอบฟ้า
ผ่านหุบเขาความหลังทะเลระทม
กี่เริ่มกี่ล้มกับรักที่ยังตามหา
กอบซากดวงเดือนที่เปื้อนละอองน้ำตา
ใส่เป้หัวใจเหว่ว้าตามหาคนชื่อว่าเธอ
เหงาดั่งว่าเป็นชีวิตสุดท้ายในจักรวาล
เวลาหยุดลงชั่วกาล จึงต้องออกตามให้เจอ
สุดโค้งขอบฟ้า ลิปดาเท่าใดคือที่มีเธอ
ต้องเจ็บกี่จำจึงเจอ เธอที่เป็นบ้านหลังสุดท้ายของหัวใจ
แต่แม่น้ำชีวิต ไม่เคยหวนคืน
จะหยัดยืนด้วยแรงเหงาได้นานแค่ไหน
วันคืนรอคอยจะจบลงตรงหัวใจใคร
คนมอบเจ็บครั้งสุดท้ายจะใช่เธอที่ฝันหรือเปล่า
วันคืนรอคอยจะจบลงตรงหัวใจใคร
คนมอบเจ็บครั้งสุดท้ายจะใช่เธอที่ฝันหรือเปล่า
เพื่อนส่งเพลงนี้มาให้ ปกติชอบเพลงแนวนี้อยุ่แล้ว
ชอบอะไรที่มันเหนือๆ ก็นะ เรามันพวกนิยมเหนือนี่นา
พอมาเห็นเนื้อ โอ้.....ไม่่ธรรมดา
กลับบ้านคราวหน้า ต้องหาโอกาสไปร้านไม้เมืองอีกครั้ง
ขอเพลงนี้ค่ะ .....^^
ปล. ยิ่งฟังยิ่งคิดถึง.....(บ้าน)